REŽIJA: William Wyler
Paranoja
pedesetih, američka bojazan od komunizma i neameričkih vrednosti, navika i
ljudi, i strah od stranaca uopšte, na filmskom platnu se manifestovala u nekoliko
oblika. Najčešća forma je bio prelazni
stadijum između horora i naučne fantastike, gde se ili epidemija nove, naizgled
neizlečive bolesti raširi zajednicom i stane sejati disharmoniju, ili poveća
četa inozemaljskih bića dolazi da pokori čovečanstvo koje i ne sluti da je
invazija udaljena tek nekoliko scena ili kadrova. Drugi je, pak, bliži
psihološkom trileru, sa realnim situacijama i likovima baziranim na ljudima
koje svakodnevno srećemo na ulici. Nešto, dakle, nalik filmu o kom ću štrcnuti
koji mililitar virtuelnog mastila po elektronskoj hartiji.
