KES (1969)

REŽIJA: Ken Loach

ULOGE: David Bradley, Freddie Fletcher, Lynne Perrie, Colin Welland, Brian Glover

Dok su Ameri tog leta ljubavi hipičili za sve pare i istraživali granice uma i seksualnosti, sa druge strane okeana jedan je Britanac snimio svoj tek drugi film, sirovu i realističnu priču o dečaku, sokolu, disfunkcionalnoj porodici i idiotskom školskom sistemu. Taj umešni gospodin, tada potpisan pravim imenom Kenet, do danas snimio je nekoliko desetina filmova, ali se i kritičari i publika s pravom slažu da je Kes jedna od najsvetlijih tačaka njegove filmografije.

WILD BILL (2011)

REŽIJA I SCENARIO: Dexter Fletcher

ULOGE: Charlie Creed-Miles, Will Poulter, Sammy Williams, Liz White, Leo Gregory, Andy Serkis, Jason Flemyng

Za one kojima je ime Dekstera Flečera poznato i drago, imam jednu lepu vest. (Kasni godinu i po dana, doduše, pa stoga teško da vam otkrivam toplu vodu – ali je svejedno lepa.) Vaš miljenik je, naime, rešio da okuša svoje mogućnosti i sa druge strane objektiva, a latio se i pera, te je bio i koscenarista svog rediteljskog prvenca. Sad, za ove druge, koji to ime čuju prvi put – gledali ste Lock, Stock and Two Smoking Barrels? Da? Onda ga znate. Ne Stingov sin. Ne poludžindžer. Ne Transporter. Onaj četvrti, da, da. Taj. (Autor na ovom mestu skreće pažnju na činjenicu da su mu poznata i imena drugih glumaca iz prve postave tog filma Gaja Ričija, i da je tekst otvorio na ovaj način isključivo iz želje da zabavi čitaoca. (U čemu je, naravno, podbacio.))

SATURDAY NIGHT AND SUNDAY MORNING (1960)

PIŠE: Darko Jovanov

REŽIJA: Karel Reisz

ULOGE: Albert Finney, Shirley Anne Field, Rachel Roberts, Bryan Pringle

            Pedesete i šezdesete godine prošlog veka u britanskoj umetnosti obeležio je pokret poznat kao kitchen sink realizam, deo Novog talasa, koji je, nalik Zolinom naturalizmu 19. veka, Muze spuštao među ljude, u masu, u fabrike i u kuhinje, u sivi smog svakodnevice. Glavni likovi su postali antiheroji iz radničke klase, ljutiti mladići koji svoje vikende ispijaju u pabovima, a ostatak slobodnog vremena vitlaju pesnicom ka sistemu ili bivaju dorabotnici u brakovima precvalih dama. Ova faza u umetnosti (kitchen sink = sudopera) je svoje ime dobila po jednom radu slikara Džona Bratbija, iz njegove serije slika kuhinjskih predmeta i pomagala, što je, na neki način, trebalo da pokaže kako je glavni interes tadašnjih stvaralaca – oslikavanje banalnosti života, život sam po sebi, grub i sirov, bez dorade i ulepšavanja. Saturday Night and Sunday Morning Karela Rajsa je pristojan predstavnik žanra: ne prvi, ali, sasvim sigurno, jedan od najupečatljivijih u toj tmurnoj hrpi.